St. Augustine

Op mijn verjaardag zijn we naar St. Augustine gegaan. Het oudste nog bestaande plaatsje in Amerika. Na een best wel uitgebreid ontbijt, zijn we vertrokken voor een reis van 2,5 uur naar een verschrikkelijk kitch dorp. Echt op zijn Amerikaans. Veel toerisme en huizen die weer in oude stijl zijn opgebouwd. Het enige wat echt oud was, was het fort. En het oudste huis van St. Augustine. Het zag er in elk geval echt oud uit. Eigenlijk dus niet veel om te vertellen. Lekker langs de baai gewandeld. Het weer was koud maar wel erg zonnig.  Voordat we het stadje binnenreden. Hebben we bij Bono's gegeten. Volgens Raimo de beste spade Robs ooit, beter dan de zijne.  Volgens René en ondergetekende de beste pulled park en beste hamburger, er hoefde geen saus op niets. Dixie had een kalkoen sandwich, met de lekkerste gefrituurde maïskolf. Ja, jullie denken gefrituurde maiskolf. Ja, dat was hun specialiteit en erg lekker. Veel sappiger dan een normale. Jammer genoeg moeten we voor nog zo'n maaltijd een paar uur rijden. Zal dus niet meer gebeuren. Het stadje zelf was zoals ik al schreef helemaal niets van wat we ons voorstelden.  Alles was nep. Wilden nog een ander foet bezoeken. Maar daar was zo goed aan te zien dat het nep was, dat we niet eens uit de auto gestapt zijn. Zelfde geld voor de fontein van de jeugd, de plaats waar de legend en de geschiedenis samen komen.  Op de terug weg langs de A1a gereden, de oude snelweg. Onderweg dolfijnen gezien. Ergens gestopt om naar de baai te gaan en te kijken of we ze of we ze nog konden spotten. Maar helaas, niets te zien. Wel een dode  schildpad , een overblijfsel van storm Matthew. Waardoor de binnenwateren te veel zout hebben gekregen en dus alles dood gaat. De natuur was daar trouwens erg mooi.  Aan een van de wandelaars die we tegen kwamen gevraagd waar we goed vis konden eten. De man wist er wel een, maar was niet enthousiast. Even later werden we aangehouden door een politieauto en bijbehorende agent vertelde René dat hij te hard gereden had. Oh oh oh, we hadden allemaal van nou komt het. De man wilde weten waar we vandaan kwamen. En hij vertelde dat hij in het leger in nederland gezeten had, Soesterberg. Kwamen er met een waarschuwing vanaf. Man vroeg of we. Of vragen hadden en daar haakte ik op in om te vragen naar een visrestaurant. Waarop we JT's Shack op kregen. Even verder op. Nou de man had gelijk. Daar aangekomen een wachtrij van een half uur. Beloofde veel goeds.  René en Raimo gingen zo als de laatste tijd gewoonlijk voor de Crab en Dixie en ik voor het onbeperkt shrimps , heerlijk. In alle dagen nog niet zulke lekkere gegeten. Helaas om hier weer naar terug te gaan, weer 2 uur rijden. Moe en voldaan naar ons huisje gereden en we waren om 23.15 uur in het huis. Was voor ons doen erg laat geworden.